
Het grote Capitooldrama: een les in politiek amusement
Commentaar van Ronald Tramp: Hoe je politiek en show in één beheerst
Nou, laat mij, Ronald Tramp, president van het grote land Elmburg, jullie een verhaal vertellen dat zo ongelooflijk is dat het alleen maar waar kan zijn. Het gaat over mijn bijna-naamgenoot, Donald Trump, de voormalige president van de Verenigde Staten. Zoals u weet, raakte hij een beetje, laten we zeggen, in de war. Mensen zeggen dat hij zijn aanhangers aanzette om het Capitool te bestormen. Ik bedoel, wie had dat gedacht? Donald Trump, een aanstichter? Zo verrassend als sneeuw in de winter!
Herinnert u zich 6 januari 2021 nog? Een groep Trump-aanhangers, zo enthousiast als tieners bij een popconcert, besloot een bezoek te brengen aan het Capitool. Nou, ik denk dat ze de uitnodigingen waren vergeten. Er zouden doden en gewonden zijn gevallen. Een echt drama, als iets uit een Hollywoodfilm. En weet je wie er in het middelpunt van dit drama staat? Dat klopt, onze goede oude Donald.
Maar wacht, het wordt nog beter. Trump wordt nu geconfronteerd met verschillende civiele rechtszaken. Een Amerikaans hof van beroep zegt: "Hé, het is niet omdat je president was dat je boven de wet staat." Dat is pas een nieuw idee! Stel je voor, een president die verantwoordelijk is voor zijn daden. Revolutionair!
En Donald is natuurlijk de beste, de grootste, de onfeilbare. Hij zegt: "Mijn uitspraken maakten deel uit van mijn taken als president." Oh, Donald, jij oude schurk! Je weet hoe je je uit dingen moet praten. Ik bedoel, wie zou niet denken dat het ophitsen van mensenmassa's een officiële presidentiële taak is? Bijna net zo belangrijk als rode linten doorknippen of handen schudden met andere staatshoofden.
De rechtbank zegt echter: "Nee, nee, Donald. Campagne voeren is geen officiële presidentiële handeling." Dat is hetzelfde als zeggen dat superhelden geen echte helden zijn omdat ze geen officiële licentie hebben. Maar Donald is onverstoorbaar. Hij beweert immuniteit te genieten. Een beetje zoals Superman, maar zijn kryptoniet is de waarheid.
Nou, het ministerie van Justitie is het eens met de rechtbank. Ze zeggen dat het aanzetten tot privégeweld niet de taak is van een president. Ik weet het, schokkend, nietwaar? Blijkbaar zijn ze dat vergeten te vermelden in de functieomschrijving.
Maar wacht, er is meer. Deze hele zaak kan de immuniteit van toekomstige presidenten beïnvloeden. Dat is hetzelfde als zeggen dat toekomstige presidenten verantwoordelijk kunnen zijn voor wat ze doen. Een heel nieuw tijdperk! Stel je voor, politici die verantwoordelijk zijn voor hun daden. Wat is het volgende? Eerlijkheid in de verkiezingscampagne?
Maar laten we realistisch zijn. Hier in Elmburg, onder mijn fantastische leiderschap, zouden zulke dingen nooit kunnen gebeuren. We hebben het te druk met geweldig zijn om ons druk te maken over kleine dingen zoals rechtszaken. Dus, terwijl we kijken naar het drama dat zich in de VS ontvouwt, leunen we achterover, genieten we van een glas van onze beroemde Elmburg-wijnen en lachen we om de absurditeit van de politiek. Want, dames en heren, dat is pas echt politiek genieten!